Peygamberimiz Aleyhisselâmın Kalbine Re'fet ve Rahmet Dolduruluşu
Peygamberimiz aleyhisselâm, on yaşını birkaç ay geçmiş olduğu sırada kında, üzerinden bir sesin geldiğini işitti.
Başını kaldırıp baktığı zaman, bir adamın diğer bir adama: “Bu o mudur?” diye sorduğunu gördü.
Sorulan adam: “Evet!” dedi.
Ne yüzleri, ne de giyinişleri hiçbir kimseninkine benzemeyen bu adamlar, Peygamberimiz aleyhisselâmı karşılayıp kollarından tuttular.
Peygamberimiz aleyhisselâm, onların tutuşlarını hiç hissetmedi.
Onlardan birisi, arkadaşına: “Yatır onu!” dedi.
Peygamberimiz aleyhisselâmı, hiç çabalatmadan, eğip bükmeden yere yatırdılar.
Onlardan biri, öbür arkadaşına: “Yar onun göğsünü!” dedi. O da, Peygamberimiz aleyhisselâmın göğsünü yardı.
Göğsü ne kanadı, ne de ağrıdı. Yine, biri öbürüne: “Kin ve kıskançlığı çıkar içinden!” dedi.
O da, pıhtılaşmış kan gibi birşey çıkarıp attı.
Yine, biri öbürüne: “Rahmet ve re'fet doldur!” dedi.
Bundan sonra, Peygamberimiz aleyhisselâm; küçüklere karşı son derecede şefkatli, büyüklere karşı son derece merhametli oldu.
1 Ahmed b. Hanbel, Müsned, c:5, s:139 ↩ metne dön
Kaynak: Herkul.org · Necdet İçel