Müşriklerin Kervanları Hakkındaki Soruları

Kureyş müşrikleri:

“Ey Muhammedi Sen bize kervanımızdan haber ver! O bizim için Beytü'l-Makdis'ten daha önemlidir. Sen onlardan birşeye rastladın mı?” dediler. İçlerinden birisi de:

“Yâ Muhammed! Sen şu, şu yerdeki develerimize rastladın mı?” diye sordu.

Peygamberimiz aleyhisselâm: “Evet! Vallâhi, filan oğullarına rastladım:

Onlar bir deve kaybetmişler ve onu aramaya gitmişlerdi. Konak yerlerinde de onlardan hiç kimse yoktu. Susamıştım. Onların içinde su bulunan bir kapları vardı ki, onun üzerine birşey örtmüşlerdi. Örtüsünü açtım ve içindeki suyu içtim. Sonra, üzerini, yine eskisi gibi kapadım.

Onların kafilesi, şimdi Beyzâ'dan, Ten'im yokuşundan iniyordur.

Kafilenin önünde boz, siyah renkli erkek bir deve, devenin üzerinde de birisi siyah, birisi de alaca iki çuval vardır!” buyurunca, Velid b. Mugîre, “Sihirbaz!” dedi.

Peygamberimiz aleyhisselâm, sözlerine devamla: “Yanınıza geldikleri zaman, onlara sorun: Kaplarındaki suyu içilmemiş bulmuşlar mıdır?” buyurdu.

Müşrikler: “Lât ve Uzzâ'ya andolsun ki, bu bir delildir!” dediler.

Peygamberimiz aleyhisselâm: “Şu, şu vadide filan oğullarının kafilesine de rastladım. Onları bir hayvanın gizli sesi ürkütmüş; bir develeri kaçmıştı. Ben kaçan develerinin yerini onlara gösterdim!” buyurdu.

Kureyş müşrikleri, Ten'im yokuşuna doğru hızla gittiler.

Peygamberimiz aleyhisselâmın verdiği haberleri yalana çıkarma umurlusu ile kervanı gözlemeye başladılar.

Kervan görününce: “Vallâhi, işte kervan geliyor! Boz deveyi de en öne sürmüşler!” dediler.

İlk karşılaştıkları deve, kendilerine tarif edildiği gibi idi.

Kâfileye su kabından sordular. Onlar da, onu su dolu olarak bıraktıklarını, üzerini örttüklerini, fakat sonradan örtüsünü açtıkları zaman içinde su bulamadıklarını haber verdiler.

Kureyş müşrikleri, diğer kafilelere de, soracaklarını sordular.

“Doğrudur! Vallâhi, kendisinin anmış olduğu vadide ürkütüldük ve bir devemiz de kaçtı.

Bir adamın sesini işittik ki, o bizi devemize çağırıyordu! Deveyi onun çağırdığı yerde bulduk ve tuttuk!” dediler.

Bazılarına göre; işittikleri ses, Peygamberimiz aleyhisselâmın sesi idi.

Kureyş müşriklerinin, kervanlarındaki develerinin ve hatta çobanlarının sayısına varıncaya kadar, sormadıkları ve Peygamberimiz aleyhisselâmdan doğru cevaplarını almadıkları birşey kalmadı.

Kureyş müşrikleri, kendilerine verilen haberlerin doğru çıktığını gördükleri halde, iman etmediler

“Bu, açık bir sihirdir! Velid b. Mugîre'nin dediği doğru imiş!” dediler.1

Source: Herkul.org · Necdet İçel