Müşriklerin Peygamberimiz Aleyhisselâm ile Hz. Ebu Bekir'i Aramaya Koyulmaları

Peygamberimiz aleyhisselâmla Hz. Ebu Bekir'in Sevr mağarasında gizlenmeye gittikleri sırada, aralarında Ebu Cehil'in de bulunduğu bir topluluk, Peygamberimiz aleyhisselâmı evinde bulamayınca, hemen Hz. Ebu Bekir'in evine gidip kapısına dikildiler.

Esma binti Ebi Bekir dışarı çıktı. Ona: “Ey Ebu Bekir'in kızı! Nerede baban?” diye sordular. Esma Hatun:

“Vallahi, babamın nerede olduğunu bilmiyorum!” deyince, Ebu Cehil elini kaldırıp onun yanaklarına şiddetli bir şamar attı.

Esma Hatunun küpesi kulağından yere fırladı!

Kureyş müşrikleri Peygamberimiz aleyhisselâmı çok sıkı bir arayışla her tarafta; Mekke'nin yukarısında, aşağısında aramaya koyuldular.

Mekke'nin bütün dağlarını dolaşarak aradılar.

Birtakım adamları da, hayvanlara bindirip, her tarafa saldılar.

Çevrelerdeki su kuyuları sahiplerine haberler, adamlar gönderip, Peygamberimiz aleyhisselâmı yakalamalarını emir ve kendilerine büyük ücretler verileceğini vaad ettiler.

Sahillerde oturanlara da aynı şekilde haberler saldılar.

Peygamberimiz aleyhisselâmın izini izleyip kendisini buldurmak için, iki izciyi; Kürz b. Alkame ile Sürâka b. Malik b. Cu'şum'u da görevlendirdiler.

Sürâka b. Malik, Peygamberimiz aleyhisselâmın iki yüz zira' (arşın) kadar yakınında bulunduğu sırada, müşriklere:

“İşte, şu taşta bir iz! Onun, bundan sonra, ayağını nereye koyduğunu (bastığını) bilmiyorum![84] Vallahi, aradığınız, şu mağaradan ileriye gitmemiştir!” dedi.

Genç müşrikler, Sürâkaya: “Sen, bu geceye kadar, hiç yanılmamıştın!” dediler. Her Kabileden -içlerinde ileri gelenlerde bulunan- silahlı, elleri kılıçlı gençler, mağaraya yaklaştılar.

Sabah olunca, Sürâka b. Mâlik, onlara: “Şu mağaraya gidip bir bakın!” dedi. Orada toplanmış bulunanlar, mağaraya elli zira kalıncaya kadar yarıştılar.

İçlerinden birisi, Sürâka b. Mâlik, mağaranın içine bakmak için ilerledi. Mağaranın ağzında iki dağ güvercininin yuvalandığını görür görmez, geri döndü.

Kendisine: “Sana ne oldu? Niçin mağaranın içine bakmadın?” diye sordular.

Sürâka da: “Mağaranın ağzında iki dağ güvercininin yuvalandığını gördüm. İçeride kimse bulunmadığını anladım!” dedi.

Sürâka'nın bu konuşmasını, Peygamberimiz aleyhisselâm da işitti.

Kürz b. Alkame de, Peygamberimiz aleyhisselâmın izini mağaraya kadar sürüp götürmüş: “İşte, iz şurada kesildi!” demiştir.

Sevr dağının üzerine çıkıp da, mağaranın kapısının üzerinde gerili örümcekağını gördükleri zaman, müşriklerin işleri karıştı:

“Eğer o oraya girmiş olsaydı, kapının üzerinde örümcek ağı bulunmazdı! Eğer mağaranın içinde bir kimse bulunsaydı, şuradaki örümcek ağı olmazdı!” dediler.

Bazıları: “Mağaranın içine bir girin bakalım!” dedikleri zaman, Ümeyye b. Halef:

“Sizin hiç aklınız yok mu? Mağarada ne işiniz var?! Üzerinde üstüste, kat kat örümcek ağı bulunan şu mağaraya mı gireceksiniz?! Vallahi, benim kanaatime göre, şu örümcek ağı Muhammed doğmadan öncesine aittir!” dedi ve oraya da işedi.

Hatta, kendisinin sidiği, mağaranın içine doğru aktı gitti.

Müşrikler mağaranın sağını solunu dolaşıyor ve:

“Eğer mağaraya girmiş olsalardı, güvercinlerin yumurtası kırılır, örümcek ağı da bozulurdu!” diyorlardı.

Ebu Cehil ise: “Vallahi, ben sanıyorum ki, o yakınımızdadır! Fakat bazı sihri ile gözlerimizi bağladı, göremez etti!” dedi.1

Mənbə: Herkul.org · Necdet İçel