Hz. Ebu Bekir'in Telaşlanışı ve Korkuya Düşüşü

Hz. Ebu Bekir, Peygamberimiz aleyhisselâma: “Ben öldürülürsem, nihayet, bir tek kişiyim. Ölür giderim! Ama sen öldürülecek olursan, o zaman bir ümmet helak olur gider!” diyordu.

O sırada, Peygamberimiz aleyhisselâm, ayakta dikilerek namaz kılıyor, Hz. Ebu Bekir de gözcülük ediyordu.

Peygamberimiz aleyhisselâma: “Şu kavmin seni arayıp duruyorlar! Vallâhi, ben kendim hakkında tasalanmıyorum. Fakat sana yapılmasını istemediğim birşeyin yapıldığını göreceğim diye korkuyorum” dedi.

Peygamberimiz aleyhisselâm: “Ey Ebu Bekir! Korkma! Hiç şüphesiz, Allah bizimledir!” buyurdu.

Hz. Ebu Bekir mağaranın içinde iken başlarının üzerinde müşriklerin ayaklarını görünce; Peygamberimiz aleyhisselâma: “Ey Allah'ın Peygamberi! Onlardan bazısı gözünü aşağı eğip baksa muhakkak bizi görür!” dedi.

Peygamberimiz aleyhisselâm: “Sus ey Ebu Bekir! İki kişi ki, üçüncüsü Allah'tır!” buyurdu.

Hz. Ebu Bekir: “Yâ Rasûlallah! Onlardan birisi ayağını kaldıracak, ayaklarına bakacak olursa, ayaklarının altında bizi görecek!” dedi.

Peygamberimiz aleyhisselâm: “Mahzun olma (üzülme)! Allah bizimledir! Ey Ebu Bekir! Üçüncüsü Allah olan iki kişiyi sen ne sanıyorsun!” buyurdu.1

Yüce Allah, bu vakıayı Kur'ân-ı Kerîminde şöyle anar:

“Eğer siz ona (Peygamber aleyhisselâma) yardım etmezseniz, (hatırlayınız o zamanı ki) kâfirler onu (Mekke'den) çıkardıkları (hicret etmek zorunda bıraktıkları) zaman, bizzat Allah ona yardım etmişti. (O zaman), Resûlullah (ancak) ikinin ikincisinden ibaretti. O zaman, onlar (Sevr dağının tepesindeki) mağarada idiler. Peygamber, arkadaşına (Ebu Bekir'e): 'Mahzun olma (Üzülme)! Allah hiç şüphesiz bizimledir!' derken, Allah onun üzerine sekînetini indirmiş, onu (Peygamberini) görmediğiniz ordularla (meleklerle) desteklemiş, kâfirlerin kelimesini alçaltmışt. Allah'ın kelimesi ise, o çok yücedir. Allah mutlak galibdir, yegâne hüküm ve hikmet sahibidir.”2

Mənbə: Herkul.org · Necdet İçel