Peygamberimiz Aleyhisselâmın Hudeybiye'den Ayrılışı ve Fetih Sûresinin Nazil Oluşu

Peygamberimiz Aleyhisselam, Hudeybiye'de 19 gün kadar veya 20 gece oturduktan sonra, Medine'ye dönmek üzere oradan ayrıldı.

Merru'z-zahran'a, daha sonra Usfan'a gelip kondu. Usfan'dan ayrılıp Kurâu'l-Gamîm'e doğru ilerledi. Kurâu'l-Gamîm'de bulunulduğu sırada Fetih sûresi nazil oldu.

Hz. Ömer der ki: “Hudeybiye'den dönerken, Resûlullah Aleyhisselâmın yanında gidiyordum. Resûlullah Aleyhisselâmdan birşey sordum. Resûlullah Aleyhisselâm bana cevap vermedi. Tekrar sordum. Yine cevap vermedi. Üçüncü kez sordum, yine cevap vermedi.

Kendi kendime: 'Ey Hattab'ın oğlu Ömer! Anan kaybetsin de, sana ağlasın! Bak! Resûlullah Aleyhisselâma üç kez soru sordun durdun da, Resûlullah soruların hepsinde de sana cevap vermedi! Sen aleyhinde nazil olmasını hakettin!’ dedim.

Aleyhimde Kur'ân nazil olmasından korkarak, devemi sürüp halkın tâ önüne geçtim. Yakın, uzak, herşey beni tuttu, sıktı ve bunalttı. Halkın en önünde, tasalı, üzüntülü olarak gidiyordum. Çok beklememiştim ki, münâdi (seslenici):

'Ey Ömer b. Hattab! Nerededir Ömer!' diyerek sesleniyordu! Münâdinin bana seslendiğini işitince, kendi kendime: 'Ben zaten aleyhimde Kur'ân nazil olmasından korkmuştum!' dedim. Kalbime ne kadar korku düştüğünü, Allah çok iyi biliyor.

Hemen döndüm. Hakkımda birşey nazil olduğunu sanıyordum. Resûlullah Aleyhisselâmın huzuruna vardım, Kendisine selâm verdim. O da selâmıma karşılık verdi. Çok sevinçli idi.

Bana: 'Ey Hattab'ın oğlu! Bana bu gece bir sûre indi ki, o, bana üstüne güneş doğan herşeyden daha sevgilidir!' buyurduktan sonra, onu, 'İnnâ fetahnâ leke fethan mübînen=Biz gerçekten sana apaçık bir fetih ve zafer kapısı açtık! Bu da, geçmiş ve gelecek günahını Allah'ın bağışlaması, senin üzerindeki nimetini tamamlaması, seni bu sayede doğru yola iletmesi içindir'1 diyerek okudu.”2

Mənbə: Herkul.org · Necdet İçel