Ebu Leheb ile Karısının, Oğullarını Peygamberimiz Aleyhisselâmın Kızlarından Ayırmaları
Peygamberimiz aleyhisselâma peygamberlik gelmeden önce, Peygamberimiz aleyhisselâmın kızı Hz. Ümmü Külsûm Ebu Leheb'in oğlu Uteybe ile, Hz. Rukayye de Ebu Leheb'in diğer oğlu Utbe ile nişanlanmış olup, henüz evlenmemiş bulunuyorlardı.
Tebbet sûresi nazil olunca, Ebu Leheb'in karısı Ümmü Cemil oğullarına: “Rukayye ve Ümmü Külsûm dinden çıkmışlardır. Onları boşayın, ayrılın onlardan!” dedi. Ebu Leheb de, oğullarının her ikisine: “Muhammed'in kızını boşamazsan, başım başına haram olsun!” diyerek yemin etti.
Bunun üzerine, Uteybe Peygamberimiz aleyhisselâmın yanına gelerek: “Ben senin dinini tanımıyorum. Kızından da ayrıldım. Artık ne sen beni sev, ne de ben seni severim. Ne sen bana gel, ne de ben sana gelirim !” dedikten sonra, Peygamberimiz aleyhisselâmın gömleğini yırttı! Uteybe o sırada ticâret maksadıyla Şam tarafına gitmek üzere idi. Ebu Leheb, Uteybe'nin satması için, Şam'a elbise yüklemişti. Peygamberimiz aleyhisselâm Uteybe'nin yapmış olduğu çılgınlığa karşı: “Dilerim ki, Allah köpeklerinden bir köpeği senin üzerine salar! Allah köpeklerinden bir köpeği senin üzerine salsın! Allah'ım! Köpeklerinden bir köpeği onun üzerine sal!” diyerek aleyhinde dua etti.
Buna binaen, Ebu Leheb: “Muhammed'in oğlum aleyhindeki duasından korkuyorum!” dedi.
Uteybe Kureyşîlerden bir ticâret kafilesiyle yola çıktı. Zerka' diye anılan bir yerde geceleyin konakladılar.
O gece bir arslan gelip çevrelerinde dolaşmaya başlayınca, Uteybe: “Vay anam! Vallahi, Muhammed'in dediği gibi, bu beni yiyecek! Benim katilim İbn Ebi Kebşe'dir. Kendisi Mekke'de, ben Şam'da olsam da!” dedi.
Arslan o gece çevrelerinde dolaştıktan sonra dönüp gitti! Arkadaşları Uteybeyi ortalarına alıp uyudular.
Arslan geri geldi. Aralarından geçti. Yavaş yavaş ve koklaya koklaya, Uteybe'nin yanına kadar vardı, başını yakalayıp öyle bir ısırışla ısırdı ki, işini bitiriverdi! Uteybe, can çekişirken: “Ben size 'Muhammed insanların en doğru sözlüsüdür’ demedim mi?” diyerek ölüp gitti.
Oğlunun arslan tarafından öldürüldüğünü işitince, Ebu Leheb de: “Ben size 'Muhammed'in oğlum hakkındaki duasından korkuyorum’ dememişmiydim?” demiştir.
1 Beyhaki, Delâil, c.2, s:338-339; İbn Esîr, Usdu’l-gâbe, c:7, s:384; Heysemî, Mecmau'z-zevâid, c:6, s:18 ↩ back to text
2 Heysemî, Mecmau'z-zevâid, c:6, s:19;Beyhakî, Delâil, c:2, s:338-339; Belâzurî, Ensâbu'l-eşrâf, c:1, s:131-147 ↩ back to text
Source: Herkul.org · Necdet İçel