Ashabın Medine'de Hastalanışı ve Peygamberimiz Aleyhisselâmın Medine Hakkında Dua Edişi

Hz. Aişe der ki:

“Resûlullah Aleyhisselâm Medine'ye geldiğinde ve bizim Medine'ye geldiğimizde de, orası vebalı (sıtmalı) bir yer idi. Allah'ın en vebalı (sıtmalı) yeriydi.

Medine'nin Buthan vadisinden, acı ve pis bir su akar dururdu. Resûlullah Aleyhisselâmın ashabı hastalandılar.

Yüce Allah, peygamberini bu hastalıktan beri, uzak kıldı. Ashab, namazlarını ayakta kılamaz, oturarak kılar oldular.

Ebu Bekir ile azadlıları Âmir b. Füheyre ve Bilâl bir evde bulunuyorlardı ve hummaya tutulmuşlardı.

Onları ziyaret için Resûlullah Aleyhisselâmdan izin isteyip, izin verilince, -ki bu, bize perde arkasına çekilme emrinden önce idi- yanlarına girdim. Kendilerinde, şiddetini Allah'tan başkasının bilemeyeceği bir hastalık elemi vardı. Ebu Bekir'e:

'Babacığım! Kendini nasıl buluyorsun?' diye sordum. 'Her kişi ailesi içinde sabahlarken, ölüm ona ayakkabısının bağından daha yakındır’ mealli beyti okudu.

'Vallâhi, babam ne dediğini bilmiyor!’ dedim.

Sonra, Âmir b. Füheyre'nin yanına yaklaştım, ona: 'Ey Âmir! Kendini nasıl buluyorsun?' diye sordum. Bana: 'Muhakkak ki, ölümü daha onu tatmadan önce buldum. Korkak kişinin ölümü, kendisinin tepesindedir Her kişi, takati nisbetinde mücahede edicidir’ mealli beyitleri okudu. 'Vallâhi, Âmir de ne söylediğini bilmiyor!' dedim.

Bilal'e de: 'Kendini nasıl buluyorsun?' diye sordum. O da, kendisini sıtma nöbeti tutmuş halde, odanın kapısının önüne serilip yatmış vaziyette, sesini yükseltti ve: 'Bilmem ki, acaba bir gece daha Mekke'nin Fahh vadisinde çevremi ızhır ve kokulu celil otları sarmış olduğu halde geceler miyim ola? Acaba bir gün olup da Mecenne sularının başına bir daha vanr mıyım ola? Acaba Mekke'nin Şâme ve Tefîl dağları, bana bir daha görünür mü ola?' mealli kıt'ayı terennüm etti ve:

'Allah'ım! Şeybe b. Rebia, Utbe b. Rebia, Ümeyye b. Halef bizi yurdumuzdan çıkarıp veba yurduna gelmeye mecbur ettikleri gibi, Sen de onlara lanet et! (Kendilerini rahmetinden uzaklaştır!) diyerek ilendi.

Resûlullah Aleyhisselâma gelip, onlardan işittiklerimi haber verdim: 'Onlar, hummanın şiddetinden, sayıklıyorlar! Akılları başlarında değil' dedim. Bunun üzerine, Resûlullah Aleyhisselâm semaya baktı ve:

'Allah'ım! Bize Medine'yi sevdir! Mekke'yi sevdirdiğin gibi veya daha fazla sevdir! Allah'ım! Bizim İçin Medine'yi sağlığa elverişli kıl! Onun vebasını, hummasını Mehyea'ya, Cuhfe'ye nakl ve havale et! Allah'ım! Medine'nin müddü ve sâı hakkında bize bereket ihsan et!” diyerek dua etti.

Müdd; bir rıtl ve sülüs rıtl veya iki rıtl şeyi içine alan ölçeğin ismi olup, ne büyük ne de küçük olmayan bir adamın iki avucunun (kocam avucunun) dolusu demektir. Sâ'da; beş rıtl ile sülüs rıtl ölçektir ki, ne büyük ne de küçük olmayan bir adamın iki kocam avucunun dört dolusunu alan ölçek demektir.

Peygamberimiz Aleyhisselâm, Medine hakkındaki başka bir duasında da: “Allah'ım! Mekke'ye verdiğin bereketin iki katını Medine'ye ver!” demiştir.

Ashabdan Ebu Hureyre derki: “İnsanlar (Medineli Müslümanlar), ilk çıkan turfanda meyveyi gördüler mi, onu Resûlullah Aleyhisselama getirirler; Resûlullah Aleyhisselâm da, onu alınca: 'Allah'ım! Şüphe yok ki, İbrahim (Aleyhisselam), Senin kulun, halîlin ve peygamberindi.

Ben de Senin kulun ve peygamberinim! O sana Mekke için dua etmişti. Ben de, Sana Medine için dua ediyor; onun Mekke için yaptığı duasında Senden dilediğinin bir mislini, bir kat daha fazlasıyla birlikte Medine için Senden diliyorum!' der, sonra da, o turfanda meyveyi, orada bulunan çocuklardan gördüğü en küçüğünü çağırarak ona verirdi.”

Medine, Peygamberimiz Aleyhisselâmın duası bereketiyle, sakinleri için o kadar mutlu bir şehir haline gelmişti ki, Hz. Ömer Allah yolunda şehit olmayı ve Resûlullah'ın şehri olan Medine'de ölmeyi özlüyor ve diliyordu!1

Source: Herkul.org · Necdet İçel