Mücahidlere Meleklerin Yardıma Geldiklerinin Müjdelenişi

İslâm mücahidlerinin güçlü ve kalabalık düşman karşısında zayıf bir durumda bulundukları sırada Peygamberimiz Aleyhisselâmı bürüyen vahiy hali açılınca, Peygamberimiz Aleyhisselâm, meleklerin yardıma geldiklerini mücahidlere müjdeledi.

Önce, benzeri görülmedik bir rüzgâr geldi, sonra geçip gitti.

Arkasından, ikinci bir rüzgâr geldi. O da geçip gitti.

Daha sonra, üçüncü bir rüzgâr geldi.

Birinci rüzgârda, Cebrâil Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselâmın yanında yer aldı.

İkinci rüzgârda Mikâil Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselâmın sağında yer aldı.

Üçüncü rüzgârda İsrâfil Aleyhisselam 1000 melekle gelip Peygamberimiz Aleyhisselâmın solunda yer aldı.

Melekler başlarına beyaz sank sarmışlar, sarıklarının uçlarını arkalarına salmışlardı.

Cebrâil Aleyhisselamın sarığı ise san idi. Meleklerin hepsi de kır atlı idiler. Atlarının alınlarında, sarkan perçemleri vardı.

Şeytanın Sürâka b. Cu'şum'un suretinde müşriklere görünüp Kinane oğullarının da kendilerine yardım için arkalarından gelmekte olduklarını söylediği ve Müslümanların az ve zayıf olduklarını da haber verdiği ve:

“Bugün, halktan, sizi yenebilecek yok!” diyerek cesaretlendirmeye çalıştığı sırada, melek ordularının Bedir'e geldiklerini görür görmez, iki ökçesinin üzerinde arkasına dönüp oradan kaçtığı rivâyet edilir.1

Bu hususta Kur'ân-ı Kerîm'de şu açıklama yapılır:

“Hani, (müşriklerle) karşılaştığınız zaman, onları gözlerinizde az gösteriyor, sizi de onların gözünde azaltıyordu. Çünkü Allah, işlenmesi gereken işi yerine getirecekti. Bütün işler ancak Allah'a döndürülür.”2

“Siz düşmandan (sayı ve teçhizatça) zayıf iken, Allah size Bedir'de kat'î bir zafer verdi. Allah'tan sakınınız ki, şükretmiş olasınız. O vakit, sen mü'minlere:

'İndirilen üç bin melekle Rabbinizin size imdad etmesi yetmez mi size?’ diyordun.”3

“O zaman, şeytan da onların yaptıklarını süslüyor; 'Bugün, size insanlardan galebe edecek hiç kimse yok! Ben de sizin muhakkak ki yardımcınızım!’ diyordu. Vaktâ ki, iki ordu (birbirine) göründü, şeytan onlara (müşriklere) 'Ben sizden uzağım! Gerçekten, ben, sizin göremeyeceğinizi görüyorum! Ben elbette Allahtan korkanm! Allah ukubetinde çok şiddetlidir!' diyerek iki ökçesi üzerinde arkasına dönüp kaçtı.”4

∞

Kaynak: Herkul.org · Necdet İçel