Bir Şehit Yavrusunun Evlat Edinilişi
Beşir (Bişr) b. Akrebe der ki: “Babam Akrebe, Peygamber Aleyhisselâmın yanında bazı gazalarda, Uhud'da şehit olup da ağladığım bir sırada, Peygamber Aleyhisselâm yanıma uğradı ve bana:
'Ey sevgilicik! Ağlama! Sus! Ben senin baban olursam, Âişe de annen olursa, razı olmaz mısın?’ buyurdu.
'Babam, anam sana feda olsun yâ Rasûlallah! Evet! Razı olurum!' dedim.
Resûlullah Aleyhisselam, başımı sığadı.
Başımın saçları ağardığı halde, Resûlullah Aleyhisselâmın elinin değdiği yerlerin saçları siyah kaldı, hiç ağarmadı.
Dilimde de pelteklik vardı. Resûlullah Aleyhisselâm ağzıma püskürünce, peltekliğim de geçti.
Resûlullah Aleyhisselâm, bana: 'Senin adın ne?’ diye sordu. 'Bişr!' dedim.
Resûlullah Aleyhisselâm: 'Hayır! Sen, Beşir'sin!’ buyurdu.”
1 Buhâri, Târîhu'l-kebir, c:1, ks:2, s:78; İbn Asâkir, Târih, C:3. S:269; İbn Esîr, Usdu'l-gâbe, c:4, s: 62 ↩ mətnə qayıt
Mənbə: Herkul.org · Necdet İçel